Günaydın, varlığı şahane, huzurlu liman.
Kekremsi bir akşamın tatlı sabahlarında, derin bir özlem var içimde. Taşınası tatlı telaşına katılmış bin bir duygum; aklımın duvarlarında ise senin resimlerin asılı. Durup durup baktığım, durup durup öptüğüm…
Seni düşünmeden uyandığım bir sabah yok sanki. Bir çiçek, bir kuş, bir bakış ya da herhangi bir sebeple seni hatırlama bahanelerimin kitabına bir satır daha ekliyorum. Şimdiden kaçıncı cildine geldiğimi bilmiyorum. Doktorum ağır kaldırmamı yasakladığı için, ne yazık ki ciltlerini yerinden bile kaldıramıyorum.
Üstüne bir de birkaç yüz bin sonsuzluk daha ekleniyor, özlemlerimin arifesinde. Senin bakışına uzanan bir sohbet edebilmek, müstakil zamanlarda… Her seferinde her şeye bin bir hayretle bakabilmek sadece seninle; binlerce konuyu kendi sıralamamızla, amaçsızca konuşabilmek…
Öyle mukaddes bir senfonidir ki bu; sadece seninle dinlediğim sessiz, mistik şarkılarla duyulur yüreğimde. Ne şarkılar varmış, şiirlerime saklanmış… Ne cümlelerim varmış, senin hasretinle uyanmış…
Kendimi bilmiyormuşum aslında. Yeniden tanıdığım bir yüzüm var artık aynalarda.
Her şeye çok yorgunum aslında… Bir tek sana gelmek var aklımda.
Bitmeyen bir sevdanın içinde, sessizlik yemini etmiş gibiyim. Dönüp dolaşıp buluyorum kendimi kapılarında. Şanslı kediyi bile kıskanırım aralıklarda…
Başımı kaldırıp bakamıyorum gökyüzüne; yasaklanmış bir ilahi işaret var yüreğimde.
Hani sen gelsen ya… Kahverengilerden sonra yağmurlu baharlar yeşerecek gibi.
Zoraki bir hayatın içinde küçük bir kasaba, küçük bir ahşap baraka var. Kapıları sonsuzluğa açılır, pencereleri cennete bakar sen varken.
Odalarında sen ve ben…
Salonda uzun, üçlü, kadifeden bir koltuk…
Başın hep dizimde, hikâyelerini anlatıyorsun uzun uzun.
Hani yıkıp, daha büyüğünü yapmak istediğin hayallerin…
Zaman silinir, mekân da…
Sadece sen ve ben…
Bizi okurum dudaklarında, dudaklarımla.
25.04.2025
Gencay COŞKUN